بتن سبک يا بتن متخلخل در سال 1924 ميلادي توسط يک آرشيتکت سوئدي اختراع گرديد. هم اکنون در اروپا بتن سبک تحت نامهاي Ytong و ياhebelex عرضه مي شود. ساخت اين محصول با استفاده از تکنولوژي پيشرفته از طريق اختلاط و پخت مواد اوليه: ماسه سيليسی، آهک، سيمان، پودر آلومينيوم و آب انجام مي گيرد. عمده خواص بتن سبک (هبلکس) به شرح ذيل است: وزن مخصوص: هر متر مکعب حدود 600 کيلوگرم. مقاومت فشاري : 30 تا 35 کيلوگرم بر سانتيمتر مربع با امکان افزايش آن بر حساب نياز مصرف کننده. کار کردن با بتن سبک (هبلکس) بسيار آسان است، مثلاً به راحتي مي توان آن را ارّه نموده يا ميخ در آن کوبيد و يا جاي پريز يا کانال عبور سيم برق و لوله آب را در آن به وجود آورد. علاوه بر اين بتن سبک در مقابل آتش بسيار مقاوم است و کليه شرايط سلامت محيط زيست را دارا مي باشد. با توجه به آيين نامه ی جديد محاسبه ايمني ساختمان ها در برابر زلزله، بکارگيري مصالح سبک وزن راه حل مناسب و با صرفه در جهت افزايش ايمني ساختمان مي باشد و بلوک هاي بتن سبک (هبلکس) تأمين کننده اين مزيت فنّي است. يک متر مکعب بلوک هبلکس حدود 600 کيلوگرم وزن دارد که برابر 866 عدد آجر به وزن 1750 کيلوگرم مي باشد، به عبارت ديگر يک عدد بلوک 20*25*60 هبلکس مطابق با 46 عدد آجر است، در حاليکه وزن آن برابر وزن 10 عدد آجر بوده و يک کارگر به راحتي مي تواند آنرا حمل نمايد و سريعاً نيز نصب مي گردد.
شش سيگما يك استراتژي تحول سازماني است استراتژي تحولي شش سيگما ، سيستمي است كه موجب توسعه و گسترش متدهاي مديريتي، آماري و نهايتا حل مشکلات شده و به شرکت امکان جهش و تحول را ميدهد. قابليتهاي بهبود: احراز كيفيت برتر و افزايش قابليت اعتماد در محصولات توليد شده و مونتاژ شده نيازمند چارچوبي است كه به قابليتهاي سازمان در زمينههاي مديريت، کاربرد اطلاعات و تکنولوژي يكپارچگي ببخشد. براي استفاده از اطلاعات، وجود يك سري ابزارهاي آماري كه بتوان به وسيله آنها عملکرد فرآيندها و توليدات را بهينه نمود، بسيار ضروري است. در دنياي رقابتي امروز، كيفيت خوب يك ويژگي تجملاتي نيست بلکه از ديدگاه هر دوي توليدكنندگان و مصرف كنندگان يك نياز بنيادي است. صرف نظر از تعريفهاي متعدد كيفيت، يك سري ويژگيهاي مشترك جهاني براي آن درنظر گرفته شده است كه عبارتند از : عملكرد دقيق، حداقل تغيير و كمترين هزينه. دانشمندان و مهندسيني كه به طور عمومي و كلي با مسائل برخورد مي كنند علاقمند به مورد اول، آمارگران، متمايل به مورد دوم و مديران تجاري دوستار مورد سوم مي باشند. بديهي است فرآيند و يا محصولي موفق است كه برخوردار از همه موارد فوق باشد.
از گذشته ها تاکنون دیوارهای بتونی و سنگی و شالوده های ساختمان می بایست دارای جدار ضد آب باشند تا از نفوذ آب به داخل آن تاحد امکان بتوان جلوگیری کرد چراکه همانطور که می دانیم نم و رطوبت می تواند خسارات جبران ناپذیری را به ساختمان وارد کند. شرکت "کویکرت" (QUIKRETE) توانسته است محصولاتی را در این زمینه تولید کند که شامل بتون مقاوم ضد آب "کویکرت"، بتون معمولی ضد آب، بتون و مصالحی که دارای رنگ ثابت در برابر آب هستند، می باشد. تمامی این محصولات قابل مصرف در بخش های داخلی و خارجی دیوارهای منزل می باشد. البته این مصالح در کف سازی سطوح کاربرد ندارد.
معایب تیرهای لانه زنبوری : اگر چه بحث های بسیاری پیرامون تیرهای لانه زنبوری ، اخیرا مطرح شده است و به عقیده گروهی از طراحان به علت مسائل اجرائی آن، خصوصا جان تیر و اتصال آن توسط جوش(زیرا همانگونه که می دانیم، اتصالات نقش کلیدی و تعیین کننده ای را در انتقال بار از یک عضو به عضو یا اعضای دیگر دارند و در صورت اجرای نا مطلوب آن، به میزان زیادی از باربری یا مقاومت المان سازه ای کاسته خواهد شد در نتیجه مساله نظارت موثر بر اجرای عملیات جوشکاری، اهمیت بسزائی در کیفیت کلی سازه خواهد داشت.) همچنین ضعفی که در ناحیه جان تیر در اثر کاهش مساحت آن وجود دارد از نقاط ضعف این تیرهاست. مساله لهیدگی جان (web crippling) نیز در قسمت اتصال مقطع برش شده وجود دارد، که بسیار حائز اهمیت می باشد . در نواحی که خصوصا بار متمرکز وجود دارد و یا نزدیکی تکیه گاه ها که برش عامل موثری است، کنترل لهیدگی جان نباید مورد توجه بیشتری قرار گیرد، زیرا در این نواحی مقاطع حالت بحرانی تری نسبت به سایر قسمت ها دارند. البته قسمت اعظم این کاستی ها را می توان با استفاده صحیح و بهینه ورق های تقویتی برطرف نمود و بعضا در مواردی که باز هم علی رقم همه تدابیر اتخاذ شده، اساس مقطع لازم بدست نیامده باشد، از تیرهای لانه زنبوری دوبل می توان استفاده نمود. در نگاهی محتاطانه، استفاده از تیر های لانه زنبوری از ضریب اطمینانیا ایمنی (safety factor)کمتری نسبت به سایر مقاطع برخورد دارند. اما استفاده گسترده از این نوع تیرها به سبب مزایائی که آنها را به اختصار بر شمردیم، هنوز هم در مقیاس وسیعی از کارهای ساختمانی متداول است.
از آنجا که رسیدن به مقاومت بالا در بتن از اهداف دست اندرکاران کارهای بتنی در دو دهه اخیر بوده است، ابتدا این نوع بتن با مقاومت بیش از 50 مگاپاسکال ساخته شد. با پایین آوردن نسبت آب به سیمان تا حد 3/0 رسیدن به چنین مقاومتهایی بسیار آسان است. برای ساخت بتن هایی با مقاومت بیشتر و در حد 80تا 110 مگاپاسکال و برای تقویت ناحیه فصل مشترک سنگدانه درشت و خمیر سیمان مواد سیلیسی فعال و غیر بلوری به نام دوده سیلیس به کار گرفته شد. همزمان سنگدانه هایی با مقاومت بیشتر و با دانه بندی مناسب تر و با کنترل حداکثر اندازه سنگدانه در این مخلوط ها به کار رفت. از آنجا که در کاربرد این بتن گاه مقادیر بالایی سیمان و بیش از 400 کیلوگرم (حتی تا 500 کیلوگرم) مصرف می شد، علاوه بر گرانی این بتن، ترک هایی نیز حین ساخت به دلیل جمع شدگی پلاستیکی و ناشی از خشک شدن بیشتر این بتن ها و نیز ترک های حرارتی بوجود آمد. همچنین با افزایش این مقاومت تردی و شکنندگی بتن نیز افزایش یافت. چنین بتنی نمی توانست در شرایط محیطی سخت و محیطهای خورنده به علت وجود ترک های زیاد دوام قابل قبولی داشته باشد.
